ඉතින් අද නාමික ජනමතයක තුළින්,
රට කර වානර නිදු නිධියෙන්ද?
සෙක්සි බනානා.
කිරි මුහුදින් ගන්න අස්වැන්න,
මේ රට බස්සන්න තා කවුද?
එන්නෙ බනානා.
ඉදහිට පෑවිල්ල දරාගන්න බැරිව,
බෑ කියා මියැදුනු ඈ දුරින්.
සෙක්සි බනානා.
ඒත් පුරවං තව දුරගමන් යාන්න,
සසර පුරාවටම අපි යමු.
සෙක්සි බනානා.
සෙක්සි බනානා…
සෙක්සි බනානා…
කිසි කමක් නෑ හිතං ඉන්න,
රට කාගෙවත් ගුරුවරු වූවත්.
ඒත් තවත් අනුරාගයට මිස,
සුව යාමයක් අමතක වුණා.
ඉන්දා පතුලෙන්, වින්දා පටුවෙන්,
රැප් දෙන්නම් කතුරෙන්.
අරං ඉන්න අපුලෙන්,
හොඳ වතුරෙන් මුහුණ හෝදාගෙන.
ඇගෙ සිතුමනින්, බටපතුරෙන්,
කතාව ලියවෙයි නිහඬව.
ඒ අතර, රටේ අරමුණ අරං,
ගියා සුදු වෑන්.
ඈත දුර ලන්තෙන් එන පවන් මැද්දෙන්,
රට ගමන් කරයි ග්රන්ථෙන්.
උස අත්තෙන් බැලුවත්,
ඇත්ත හොයනවා මන්ත්රෙන්.
ඒ නිසාම,
රට යන්නෙ බ්රන්ථෙන්.
සෙක්සි බනානා.
ඉරහද පලා මට පේන දේ,
උඹටත් දැන් පේනවද?
මුර කලත්,
මට මා ගැන දැනගන්න ඕන.
කලින් ගිය කතා වෙනස් වුණා.
රසය ලිප්ත ප්රශස්තියක් වුණා.
ඒත් ඇත්ත තාමත් බරයි.
ඉතින් අද නාමික ජනමතයක තුළින්,
රට කර වානර නිදු නිධියෙන්ද?
සෙක්සි බනානා.
කිරි මුහුදින් ගන්න අස්වැන්න,
මේ රට බස්සන්න තා කවුද?
එන්නෙ බනානා.
සෙක්සි බනානා…
සෙක්සි බනානා…
සෙක්සි බනානා…
written by Master D