ලියතඹරා මල | Liyathambara Mala by Chandana Liyanarachchi
ලියතඹරා මල ඔබද ලදේමා වසඟයක් කැරූවිෂ බදුනක් ගෙන මධුවිතය කියාමා ගත සනසාලූ අවිහිංසක දෑසේ කඳුලැලි දැකමා ගැනවත් නොසිතාමිතුරන් කී බස් නොඅසා ඔබ ගැනසහසක් පැතුම් පතාපුද දුන් සෙනෙහස එතැනම මියැදීමා වූවා…
The biggest collection of Sinhala song lyrics.
ලියතඹරා මල ඔබද ලදේමා වසඟයක් කැරූවිෂ බදුනක් ගෙන මධුවිතය කියාමා ගත සනසාලූ අවිහිංසක දෑසේ කඳුලැලි දැකමා ගැනවත් නොසිතාමිතුරන් කී බස් නොඅසා ඔබ ගැනසහසක් පැතුම් පතාපුද දුන් සෙනෙහස එතැනම මියැදීමා වූවා…
හිරිගඩු නංවන ලස්සන රුව ඇතිහදවත ගැස්සෙන ස්නේහ රුව ඇතිගත සිත පුබුදන කෝඩු බැලුම් ඇතිඅහංකාර නුඹ හීන කුමාරී … හීන කුමාරි මුරණ්ඩුකම් ළඟ බොළඳයි කොලු හිතකීකරු මගෙ සිත චංචල වී ඇතඔචිචමි…
හිනැහෙනා අත් බනු දෙඅත් මත දොඩන පෙම්බස් රැය පුරාඑමතු නොව මගේ ඉසිඹු අල්ලා කෙටෙන පණිව්ඩ හඳපුරාඔබට මතකද මාත් සමඟත් ඔහොම හිටියා සිත් පුරාඔහොම හිටියා සිත් පුරා දෙනෙත් ගෙන මා දෙවුර…
බුදු පුතේ වෙසක් සඳ වාගෙයි අපේ බුදුගෙයි පහනමගේ හිතේ කඳුළු දිය වෙනවා රහසින් හැමදාමඔබ වැරදි කළත් සමාව දෙන වෙසක් පෝය දාටසිල් ගන්නේ නුඹේ පියත් වැලිකඩ හිරගෙයි දොර ගාව අවවාද කරනවා…
දඟකාර හසපාන හැඩකාරියක් සේකිමිදෙන්න සඳ කැන්විලේහංස ගමනේ සිත සැලේවීසැතපෙන හද මංතලේදඟකාර හසපාන හැඩකාරියක් සේකිමිදෙන්න සඳ කැන්විලේ පෙම්වන්තයින් සේ හමුවන්න නිසිසේසිතකින් බැඳී ඉන්නෙමීහඳ අරණේ දොර හැරී ඔබට ඉඩැති මල්සර අතරේබැල්මක් රැදිලා…
දේදුන්නක් වී නිල් අහසට ඔබ එන්නමල් වැස්සක් වෙන්නම් ආදරයෙන් මංඔබ අරගෙන යන්නමට එක දවසක් හරි එක දවසක් හරිබැරිනම් ඔබෙ වෙන්නමහ පොතක් පිරෙන තුරු ලියා තියන්නම්මතු දවසක හරි ඔබට බලාගන්නඔව් ඔබට…
දෙනුවන් හඩාවී මා සිත දැවේවීසෙවනැල්ල සේ දැවටිලා වෙන්වයාවී සුලඟක් සේ ඔබ හමුවී එනන්ටහැකිවේ නම්ඉමිහිරි අතීතයෙ බුඳුවක් පවසායළි එන්නම් මගෙන් ඈතක පාවී ඔබෙ සිතදුර යාවි නම්රඳවා ගන්නට මා ලඟ ඔය සිතපුරමි…
කිරි වෙහෙරට ඉහලින් දග කරන සඳවතිවැඩසිටි කන්දට ඔය අත වැනුවා දැන් ඇතිමැණික් ගග දිගට පෙම් කවි පිරෙයි මිහිරැතිඅද මගේ වෙලා මා ලග නවතින්න සඳවති තුරුපත් හිස් මුදුනින් සෙත් පතයි නැමී…
ඉර මඩලට පෙම් කලාදපුංච් කිරිල්ලීඈත ඈත පියඹුවාදගිහින් තටු දැවී ගියාද හිතුවක්කාරී ඉර මඩලට පෙම් කලාදපුංච් කිරිල්ලීඈත ඈත පියඹුවාදගිහින් තටු දැවී ගියාද හිතුවක්කාරී මලට තහංචි වන බඹරුන්ට තහංචිආදරයේ මල් සුවඳට කොහිද…
කඳුළු ගලා ගංඟා සේමා හඬනා හෝරාවේඔබ කොහෙදෝ මා ළඳුනේසමුගන්නේ ඇයි මෙලෙසේපිදු මා සිත මල් ගෙන සුන්කරදාඔබ කොයිබද සැඟව ගියේඇයි ඒ මල නැවත නොදෙන්නටමා රිදවා ගියේ දෙනුවන් හඬාවී ඔබගේ මුසාවෙන්කොතරම් කියාදී…