මහ මෙර සේ
ඔබ සිටියා
දෑසින් දිනූ කදුලැල් සගවා
හද අරනේ
දුර ඉවුරේ
ස්නේහේ නොනිමිසු
පහන් දල්වා
ඔබට නොදැනී දැනී ඉන්නම්
නිම්තෙරේ මේ තීර්තයේ
විරහ මාරුතේ
මහමේගයේ
ඔබ මාසිතේ දෙව්ලිය උනා
සුවද ස්නේහයේ
ජීවිතේ ඔබෙන් රෑදිවා
හමනවා
වියරු යාමයේ
මගේ ආත්මයේ
ඔබ යන්නෙදෝ
සුසුමන් පවා
නොනිමෙ ආදරේ ප්රාර්තනා
සදක් සේ දිලෙනවා
අදුරින් කඩුපුල් නෙලා
ලොවට බෙදා
ඒ දැහැනේ මා රැදුනා
රහසක් සේ දැනුනා
අහසින් සදකැන් දොවා
බිමට හෙලා
ඒ සිහිනේ ඔබ නිවුනා
පහනක් සේ දිලුනා
ඔබට නොදැනී දැනී ඉන්නම්…
විරහ මාරුතේ…
written by Wasantha Kumara Kobawaka
Song Summary
The song describes a quiet, enduring love where the narrator continues to love and protect someone deeply, even through separation and emotional pain.
Song Meaning
This song reflects a gentle yet profound love marked by sacrifice, patience, and silent devotion. The narrator sees their beloved as strong and majestic, hiding tears behind courage, while keeping an eternal flame of love alive within their heart. Even in separation, sorrow, and inner chaos, the beloved remains a sacred presence—like a deity, a guiding light, or a moon that never stops shining. Love here is not loud or demanding; it is spiritual, selfless, and resilient. Through imagery of lamps, wind, moonlight, and hidden tears, the song conveys that true love persists beyond distance, unspoken words, and emotional hardship, becoming a lifelong prayer rather than a possession.