ආදරේ වසක් කොල්ලො මේ ඇගට දාගත්තොත්,
කෙල්ලො නිසා නම් අපි එකිනෙක ගහගන්නෙ නෑ.
ඒ වෙනුවට, බෙදා හදාගෙන ජීවිතේ රස විදිමු.
ඒක තමයි අපි තේරගත්තේ.
එහෙම වුණත්, අපි ගැන කතා කරන්න බැහැ
අපේ ප්රාන්තෙට ඇවිත් නෑ නම්.
ඒ නිසා, බොරු කතා අපිට අවශ්ය නෑ.
සිරා කරපු කෙල්ලො සේල් ටවුමේ දාලා,
අපි රවුමේ බොරු කියන්න ආස නැ.
ඇත්තටම, විශ්වාසය තියෙන එකම දේ.
ඒ අතරේ, අපේ යාලුවෝ වැරදි කරත්
අපි ඒවා අමතක කරලා ඉස්සරහට යනවා.
ඒකයි අපේ බලාපොරොත්තුව.
පොඩි කාලේ හද පෙන්නලා රවට්ටලා කෑවෙත් අපි.
නමුත්, ඒ දේවල් අපි ඉගෙනගත්ත පාඩම්.
ඒ නිසා, අද අපි වෙනස්.
ගහපු ගමන් අඩන්නෑ,
බැඳපු පිරිමියෙක් හැමදාම නැගී ඉන්නවා.
ඒ තමයි අපේ හැටි.
රැප් කියන්නේ අපිට සද්දයක් නෙවෙයි.
ඒක ජීවිතයක්.
මගේ වේදනාවට බෙහෙත වුණේ සංගීතේ.
ඒ නිසා, අද ලෝකේ කොහෙ හිටියත්
මගේ හිත තියෙන්නේ නුවරට.
රැප් මගේ ගමන.
අම්මා, තාත්තා කියපු දේ අහන්න බැරි වුණත්,
අද අපි හොඳ තැන්වල ඉන්නවා.
එහෙම වුණේ අහම්බයක් නෙවෙයි.
අවසානයේ, මේ බස් එකේ සද්දෙ එකම එක.
ඒ රැප් විතරයි.
රැප් විතරයි මේ සද්දෙට.