අතමිට සරු ඵල බර වී කඳු මත බෙරි වී
ලම්බ හිත හැපුනු තැන් තම තම වැරදී
ඔසු පැනින් හරි වී ලද දෙයින් නරි වී
කැත ලෙයින් හැඩකලා උඹේ රැය පැරදී
උඹ අසරුවෙක් නැති උන අසු
තනි හිත ගියා දුර දුවන් කඳුකර පසු
මුලු රැය පුරා මගේ රැප අඳුරට නතු
බර වැඩි නිසා බිඳී ගියා බර වුනු අතු
එන්න මා හා
උඹ පරයමින් ඇවිදින හිත හැමතැන
රටේ රැප හැමතැන මම ඉන්නේ හරි මැද
දුර තැවරුනු උනුත් කිව්වා මගේ රැපේ ඇද
උඹේ සිර කුටියට වැදන් එන්නේ රළ බඳ
එක නගරෙක බඩ පිටට ඇලිලා හා
තව නගරෙක කඩි මුඩිය බදි නැහැ
උඹේ දුක සැපත් මම හොයලා බලන්නම්
සාම අමර රැපෙන් මම එකට මරන්නම්
කෙනෙකුට ඕන උනා නම
ඕනා උනා සම ඕන උනා පන
තව කෙනෙකුට ඕන උනා සෙල්ෆියක් ගන්න
ඕ….//
සිත මාර තැනක මාව තනියෙන් මත වැඩි වී
ගත වාව තෙරක ගාව ළඟට පට වැඩි වී
පිටි කාල බරට තාම රතට ගොත ගැසුනී
මට බීලා නිතර මාගේ සුන්දර රට මැවුනී
අපේ රට්ටු වෙන්නෑ කවදාවත් එකෙක් මට්ටු
උඩට ගියා උස බිත්ති උඩ තට්ටු
මුරසේනා ඕනා මට නිදාගන්න රට්ටු
කිරි කලෙන් නෑවත් ගොම බිඳෙන් දැම්මත් තට්ටු
පිරිසක් ඇඳ පිරිසක් කලා වෙල
මම දන්නෑ දෙකම මම කලා මගේ රැප
මම කියන වචනෙටත් මම උනා ඇප
කැපවෙන්නේ ඒකයි උඹේ හිතේ ඇතුලේ මගේ රැප
මගේ රැප රස්නෙයි වගේ පෝරනු
උඹේ පාන්පිටි ඔලුව පිපෙයි මගේ රැප බෝවුනු
මහ යාමෙත් ඇහෙනවා වදන් බේරුනු
මගේ රැපෙන් උඹේ තට්ටු වල පිපෙයි ඕලු
කෙනෙකුට ඕන උනා නම…//
written by Master D