පෙර දිනයක මා පෙම් කළ යුවතිය
සිය පුතු නලවනවා
මගේම ගීයක් නැලවිලි ස්වරයෙන්
ඈතින් මතු වෙනවා
නුරාව වෙනුවට ඉදුනිල් දෙනයන
දයාව වෑහෙනවා
නුරාව වෙනුවට ඉදුනිල් දෙනයන
දයාව වෑහෙනවා
සිනාසුනෙමි මම අවිහිංසක ඇය
කෝල බැලුම් හෙලුවා
හිරුට සදුට නොකියා හොර රහසේ
කාලය වියැකෙනවා
හිරුට සදුට නොකියා හොර රහසේ
කාලය වියැකෙනවා
නෙත් අදහා ගන්නට බැරි ලෙස රූසිරු
කෙමෙන් මැකී යනවා
එදා වගේ තවමත් වැට අද්දර
නාමල් පුබුදිනවා
එදා වගේ තවමත් වැට අද්දර
නාමල් පුබුදිනවා
නොකා නොබී දුක් වින්ද අතීතය
යළි මට සිහිවෙනවා
පෙර දිනයක මා පෙම් කළ යුවතිය
සිය පුතු නලවනවා
මගේම ගීයක් නැලවිලි ස්වරයෙන්
ඈතින් මතු වෙනවා
Song Summary
A bittersweet song about seeing a former lover as a mother now, where love has transformed into quiet acceptance, nostalgia, and gentle compassion.
Song Lyrics
The song reflects a deeply emotional moment when the singer encounters a woman he once loved, now tenderly soothing her child. From afar, he hears one of his own songs being used as a lullaby, which stirs memories of their shared past. The passionate desire that once existed has softened into kindness and empathy, symbolized by compassionate eyes replacing youthful romance.
As time slips away silently—without the sun or moon noticing—the beauty of youth slowly fades, reminding him of life’s impermanence. Familiar sights, like blooming temple flowers by the fence, awaken memories of past struggles, hunger, and sacrifices. Instead of regret or bitterness, the singer responds with a gentle smile, accepting change with maturity. Ultimately, the song speaks about love evolving into understanding, letting go without resentment, and honoring memories while allowing life to move forward.