බුදුන් දැක නිවන් දකින්න මේ සංසාරේ..
අපි ඇසු බණ මදි වුනාද මේ ධම් දීපේ..
සිල් ගත්තා පින් කෙරුවා දිවා රෑ දෙකේ..
අතරමං වුනේ කොහොමද අපේ ජීවිතේ..
අපේ ජීවිතේ..
සාදුකාර දී ගිය ගිය පන්සල් ගානේ..
පැතුවා හැමදා පේවී අපි නිර්වාණේ..
දැහැමි සිතින් පහන් තියා මහ බෝ සෙවණේ..
වැඳ වැටුනා ගාථා කියා අපි තුන් සරණේ..
භාර හාර වී වැඳ වැඳ අටමස්ථානේ..
කරුණා කෙරුවා පේවී මුණි සිරි පාදේ..
සැදැහැ සිතින් නිවන් පතා දළදා මැදුරේ..
මල් පිදුවා ගාථා කියා අපි තුන් සරණේ..
Song Summary
The song questions why, despite devotion, worship, and righteous living, people still feel lost and distant from true liberation in life.
Song Meaning
This song is a reflective and spiritual lament rooted in Buddhist faith, expressing confusion and sorrow about why suffering and moral confusion persist despite following religious practices such as observing precepts, offering flowers, chanting gathas, and worshipping sacred sites like the Bodhi tree, Sri Pada, and the Dalada Maligawa. It highlights the gap between ritual devotion and inner transformation, suggesting that merely performing religious acts without true understanding, compassion, and mindfulness may not lead to peace or liberation. The lyrics gently challenge believers to look inward, questioning whether society has misunderstood the essence of the Dhamma while still holding deep respect and reverence for the Buddha and the Three Refuges.