නිහඬ වූයේ | Nihada Wuye by Gayya ft. Chithru [2024]
නිහඬ වූයේ ඇයි මගේ සෙනෙහේකෙදින එයි දෝ මා සිපගන්නට ආයේ දෙතොල් මා තෙමිලා නෑමේ තරම් හාදු වර්ෂාවකින්නෑ මේ තරම් දුකක් මා ජිවිතේමටද අහිමි නුඹගේ ආදරේ වැස්සක් සේ පාවීවෙන ඉමකට හුරු…
The biggest collection of Sinhala song lyrics.
නිහඬ වූයේ ඇයි මගේ සෙනෙහේකෙදින එයි දෝ මා සිපගන්නට ආයේ දෙතොල් මා තෙමිලා නෑමේ තරම් හාදු වර්ෂාවකින්නෑ මේ තරම් දුකක් මා ජිවිතේමටද අහිමි නුඹගේ ආදරේ වැස්සක් සේ පාවීවෙන ඉමකට හුරු…
මතුදාක කාසී නිසාකරකාර බන්දන් ඔයාමගෙ සෙනෙහසඔබ ඉදිරියේ රගපානැටු වන්නම්ඔබ නොදනී කිසිදා මතුදාක කාසී නිසාකරකාර බන්දන් ඔයා රූරා… වැටෙනාමහ වැස්සක මම තෙමිලා උන්නාසිතලා… රවටාහැකි හැමදේ මම දෑතට ගත්තා අපෙ හරහටඋන් ඒ…
Melancholic indie ballad exploring the vulnerability of sudden attraction. Song Lyrics කියවා ගන්න පසුව ලියා දෙමි සිතාවදනින් වදන එකට අමුණගෙන තියාඔබ ගැන ප්රේම කරුණු එකින් එක සිතායන්නට හැදුව විගස දකින්නෙම…
කරඹ මල් තලායන අයුරු බල බලාහිතවත්කම් නැති ගොම්මන් යාමෙ තනි උනාරුදුරු තැනිතලා පසුකරන් හෙල් පවාඑක හැල්මේ යන ගමනේමට මාව නැතිවුණා හංගා මයෙ ආලේවින්දා ඇහි දාරේනින්දා වැහි කෝඩේතනිවුනු දා…මට නැතිවුණු ආලේඉරිතැලෙනා…
රෝස යායේ රෝස මල් කතාවේරෝස හීනේ කුමරි මා නේඈත කන්දේ සුදු සේල මාල බැන්දේපේන හීනේ කුමරි මාගේ ඔයයි මමයි ආදරෙන්ම හුරතලෙන්කාලයක් ඉන්න ඕනඉතින් ඉතින් දැන් කියන්න ආදරෙන්මා අතින් තියන්න ආලේ…
හෙට උදේම පොලීසියට යන්න එන්න සරෝජනීපැමිනිල්ලට ඔබත් එක්ක මං එන්නම් සරෝජනීඋසාවියේ එක බංකුව බෙදාගනිමු සරෝජනීඋබේ කඳුලු මටත් දියන් අපි අඬමුද සරෝජනී සරෝජනී සරෝජනී නාඬ ඉඳින් සරෝජනීසරෝජනී සරෝජනී අපි අඬමුද දැං…
හීන දග යැයි කියාවෙන්ව නුඹහීනයක විදවනා පාව දුර යමු කියාකිව්ව නුඹඇයිද මග තනිවෙලා ජීවිතය බර නිසාකදුල මංපවුරකින් වටකලා ආදරය මග කියාදුන්නු මංඇයිද දැන් තනිවෙලා සුහ දේ සමුගන්නම් මාහැකිනම් දුර යන්නම්…
හැඟුමේ පාවී ආ දිනේකඳුලේ නෑවී ආදරේමා හට කී ඒ ජීවිතේමුලකුරු ලීවේ ඔබමයි සොඳුරේ රහසින් හඬනා මගෙ ස්නේහේඋරුමේ නුඹයි අදුරක් මැකුනේදෑසත් තෙමුනා මගෙ ජීවේබිසවුන් නුඹයි ඒ ඔබමයි අහසේ ලීවේ ස්නේහයේගඟුලේ කීවේ…
මේ ගින්දර ඒ කඳුමත නෑ තව නිවුනේමේ හිත්වල නෑ සුන්දර කවි තව ගැයුනේහිතේ තවත් නෑදුකක් දැනුන් නෑඅපේ නමින් බැඳි ආදර කතාවෙ මුලකුරු ගැළපුන් නෑ…සියුම් හැඟුම් ඇඳි සීමාවේ නුඹේ හිතත් නෑඉතින්…
ඈ හා – තනිකම හුරුකම අතරේ මා හාඈ හා – නැතිකම ඇතිබව අතරේ මා හා පුරා කල්ප අතරේ ආ දුර ගමනේසිනා මුව තරමේ කඳුලක් ඉනුවේ ඈ ගාව නැති වුව මතකේමා…