Buddhi Sandeepa is a gifted Sri Lankan songwriter and lyricist. He creates expressive Sinhala lyrics with strong emotion and clear meaning. His writing style blends modern ideas with heartfelt storytelling. Many artists work with him for his unique creative voice. Explore Buddhi Sandeepa’s newest lyrics, projects, and musical work.
There are 5 posts filed in Buddhi Sandeepa (this is page 1 of 1).
ආකහේ ඉදලා
ජීවිතේ සොයනා
හීනයේ නිවිලා
මා ඔහේ හමනා
තාරුකා තිබුනා
නිවිලා ඔහේ තියා
දුවනා..පිහාටූ ආදරේ
සැගවී කොහේ ලියැලෙනවා.
අහසේ…කොහේද මා
හමුවුනා
අහසේ කොහේද මා
හමුවුනා
තාමත් මන් තාමත්
කීවේ නෑ ගීතේ මේ මන්
ආයෙත් මේ මන් ආයෙත්
ඒ හීනේ පාවී ඉන්නම්
සරලයි ඔහේ..හිත ඉගිලෙයි හිමේ
මා දන්නවා ඇයි කියා
එහෙනම් පාවීලා
ඉගිලේ .මිදිලා හමා..
දුවනා..පිහාටූ ආදරේ…
written by Buddhi Sandeepa
රතු කම්මුල් හිනෑහී කියනා
නුඹ ලංවී මට ඉඟි කරනා
හිත අස්සෙන් නුඹගේ මුව සිපගන්නා
තනියෙන් හිත සොයනා රෑ මා
සඳ අස්සෙන් තරු ඉකිබින්දා
හිමි වෙන්නම් නුඹගේ හද සරසාලා
ලුහුබඳී මා
නුඹ සොයා ලා
රෑ සඳ හා
සොයනෙමී මා
හැරනොයාම අහසේ තරු සේමා
කුළුඳුල් අරලිය මල් තිබුණා
කඳුලින් පරවී නුඹ සේමා
කෙහෙරැල් ගවසා සුවඳින්
වියළීලා පෙම්
දෙතොලින් රූරන හැඟුමේ මා
නවතින බව නෑ කියලා මා
එනවානම් යලි කවදාවත්
නෑ හංගා
හොරැහින් කී දේ සිහි කරනා
ඉඳුනිල් දෙනුවන් මට කියනා
සිහිනෙන් මා නුඹ වෙතටම පිය මැන්නා
මට නොදැනිම තනිකම ගෙවුනා
පුන් සඳ නුඹමයි ලඟ රැඳෙනා
මල් සුවඳින් අප හදවත් උතුරන්නා
ලුහුබඳී මා
නුඹ සොයා ලා
රෑ සඳ හා
සොයනෙමි මා
හැරනොයාම අහසේ තරු සේමා
කුළුඳුල් අරලිය මල් තිබුණා…
දෙතොලින් රූරන හැඟුමේ මා…
එනවානම් යලි කවදාවත්
නෑ හංගා…
written by Buddhi Sandeepa & Dhyan Hewage
ඈගේ රතුවී ගිය කම්මුල් ගානේ
හිතුනේ..
ඇයමයි ඒ සිහිනේ මා දුටුවේ..දුටුවේ
රෑනේ විහඟුන් හා මා පැටලේවී..
අඳුරේ….
දුටුවත් මේ හසරැල් ආදරයේ…ආදරයේ
නුබ ගාවින් මං රැඳෙන්නම්
නුබේ ගීයත් මං ගයන්නම්
කොහෙදෝ තියා වේදනා
සඳ වාගේ මං හිඳින්නම්
තුන් යාමේ නුබ මගේ නම්
කවුරුත් නොදන්නේ වේදනා… //
මේ හිත පාරා දවා
මිදුනේ ඇය සීමා සදා
නෑ නුබ ඈ හා තියා
මා සදා ඉන්නවා බව මා දන්නවා
ඈගේ රතුවී ගිය කම්මුල් ගානේ
හිතුනේ
ඇයමයි ඒ සිහිනේ මා දුටුවේ..දුටුවේ
රෑනේ විහඟුන් හා මා පැටලේවී
අඳුරේ
දුටුවත් මේ හසරැල් ආදරයේ…දරයේ
නුබ ගාවින් මං රැඳෙන්නම්
නුබේ ගීයත් මං ගයන්නම්
කොහෙදෝ තියා වේදනා
සඳ වාගේ මං හිඳින්නම්
තුන් යාමේ නුබ මගේ නම්
කවුරුත් නොදන්නේ වේදනා… //
written by Buddhi Sandeepa
පේන කියනා..අසා නැති හීනෙක මා හා
ඒද නුබ හා…තබා ගිය උනුහුම ඈ හා
ඈත ඇදෙනා…පාලු හිත මා….
තාම දැනෙනා.. ඈම නොරැදී මා හා
පායන්නේ සේයා…එ හීනේ දෝ කාරණා
ආයෙත් මා ඈ හා..වී ආදරේ පාරා ගලා
වෑහෙන්නේ ආශා… පාවී යාදෝ වේදනා
ආලෙන් ඈ මා හා… පෙම් වින්දා ලංවී මෙදා
ඇය හින්දා මං – නුබ නොදකින්නේ නම්
ඇති හින්දා දැන් – නුබ මේ මාවතම මා එක්කමද
සැනසෙන්නේ මං – හද නොතැවෙන්නේ මං
ඔබ හින්දා නම් – යලි විඳිමී සුවය ජීවේ නුඹ නමින්
හේතු මිදුනා…ලියා නැති ගිව්සුම් සේමා
මාද මියුනා…මගේ නැති පෙමකට බැදිලා
පෑව සිනහා…තාම හිත මානේ දැවටේමා
යාවි නුඹ හා…හීනයක දැවටී මා…
පායන්නේ සේයා…එ හීනේ දෝ කාරණා
ආයෙත් මා ඈ හා..වී ආදරේ පාරා ගලා
වෑහෙන්නේ ආශා… පාවී යාදෝ වේදනා
ආලෙන් ඈ මා හා… පෙම් වින්දා ලංවී මෙදා
ඇය හින්දා මං – නුබ නොදකින්නේ නම්
ඇති හින්දා දැන් – නුබ මේ මාවතම මා එක්කමද
සැනසෙන්නේ මං – හද නොතැවෙන්නේ මං
ඔබ හින්දා නම් – යලි විඳිමී සුවය ජීවේ නුඹ නමින්
තාම හිත රිදෙන්නා කඳුලින් – කීව දුක නිවෙන්නා
මාගෙ ලඟ රැදෙන්නා පණමෙන් – ආදරය විඳින්නා
පායන්නේ සේයා…එ හීනේ දෝ කාරණා
ආයෙත් මා ඈ හා..වී ආදරේ පාරා ගලා
වෑහෙන්නේ ආශා… පාවී යාදෝ වේදනා
ආලෙන් ඈ මා හා… පෙම් වින්දා ලංවී මෙදා
ඇය හින්දා මං – නුබ නොදකින්නේ නම්
ඇති හින්දා දැන් – නුබ මේ මාවතම මා එක්කමද
සැනසෙන්නේ මං – හද නොතැවෙන්නේ මං
ඔබ හින්දා නම් – යලි විඳිමී සුවය ජීවේ නුඹ නමින්
written by Buddhi Sandeepa & Dhyan Hewage
හදේ ශෝක ගංගාවේ ගිලී හඬා වැලපුනා
නෙතින් ගලා ආ කඳුලේ නිමක් නැතේ රෑ දිවා
ගෙලේ බැන්ද රන් තැල්ලේ ඒ දිස්නේ නොපෙනෙනා
මා යමුනා ගං දෑලේ හදේ පැතුම් පා කලා
හඳේ මැවූ ආලින්දේ රසේ ගියේ මියැදිලා
එදා වින්ද ආනන්දේ සැනින් මැකී
ගිලිහිලා
යදම් නොමැති පෙම් සිහිනේ හිමේ ගිලී සැඟවිලා
අනන්තයෙන් ආදරයේ සුරම්ය රස වියැකිලා
ඈ චංචලයි දෝ බඹරුන් රවයිදෝ
ඒ බිඟු තුරුල්ලේ – ඈ සෙල්ලම් කරයිදෝ
හිත් ගත් කිරිල්ලී යාවිද ඉගිල්ලී
මා හද දවාලා – ඈ සැනෙකින් හමයි දෝ
නෑ ආදර මනාලී මායාවකි මුලාවී
රහසින් මට දැනේවී ඈ පහසට ගලාවී
ඈ ඉගිබිගි කරාවී මා සිත ඈ පෙළාවී
ඈතට හිත හමාවී මා සැකයක තැවේවී
හදේ ශෝක ගංගාවේ ගිලී හඬා වැලපුනා
නෙතින් ගලා ආ කඳුලේ නිමක් නැතේ රෑ දිවා
ගෙලේ බැන්ද රන් තැල්ලේ ඒ දිස්නේ නොපෙනෙනා
මා යමුනා ගං දෑලේ හදේ පැතුම් පා කලා
තේරුම් හොයන්නේ – උනුහුම මැකෙන්නේ
හේමන්තයේ මේ – හද පාරා
මාවත බෙදෙන්නේ – ප්රේමය නිවෙන්නේ
අවසන දැනෙන්නේ – සිත හඬනා
මංදාරම් සදැල්ලේ නෑ සැනසුම ගෙනාවේ
හැමදා අපි නුරාවේ පැටලී මං මුලාවේ
ආඩම්බර සිනාවේ මායම් කවි කියූවේ
ඒ පද නෙත් තෙමූ වේ ආලෙන් මා පෙලූවේ
හදේ ශෝක ගංගාවේ ගිලී හඬා වැලපුනා
නෙතින් ගලා ආ කඳුලේ නිමක් නැතේ රෑ දිවා
ගෙලේ බැන්ද රන් තැල්ලේ ඒ දිස්නේ නොපෙනෙනා
මා යමුනා ගං දෑලේ හදේ පැතුම් පා කලා
written by Buddhi Sandeepa
